افشا

                                   

                                                 (  با سمه تعالی ) 

 

تكنولوژي مدرن وپيشرفته رهبران صهيونيستي درآغاز برپايي رژيم دست نشانده اسراييل نسبت به

دست يابي و تجهيز به نظامي و درراس آن سلاح هسته اي و ميكروبي و شيميايي احساس نياز كردند تا

 بدين ترتيب بتوانند توازن قدرت را باكشورهاي اسلامي درمنطقه حفظ كنند.

 

زيرا اين رژيم آغاز تولد نامشروع خود به دست آمريكا و انگليس و از آغاز اشغال سرزمين اسلامي

فلسطين و كشتار وآواره كردن فلسطينيان دربرابر چشمان كشورهاي اسلامي منطقه وجهان، وحشت

 دائمي در وجودشان رخنه كرده و از همان زمان متوجه شدند كه همواره درخطر جدي نابودي و زوال

قراردارند.

ديدگاه رهبران صهيونيستي

 

فكر و ايده دستيابي به سلاح هسته اي، بيولوژيكي و شيميايي ازآغاز رژيم صهيونيستي درسال 1948م.

 درميان رهبران صهيونيستي بعنوان محوراصلي سياست نظامي و امنيتي اين رژيم مطرح بلكه مورد

تاكيد آنان بوده و در 15/5/1948 فعاليت اين رژيم براي توليد سلاح هاي هسته اي آغاز شده بود.

 

به همين خاطر درسال 1949 تعدادي از اساتيد و دانشجويان دانشگاههاي رژيم اسراييل به «حاييم

وايزمن» نخست وزير وقت اين رژيم پيشنهاد كردند تا تعدادي از دانشجويان صهيونيستي را براي آموزش

تكنولوژي هسته اي به مراكز علمي وفني كشورهاي اروپايي و آمريكا اعزام كنند.

درهمين زمان «ديويد بن گوريون»، «موشه دايان»، «شمعون پرز»، «آريل شارون» و... ازجمله رهبران و

شخصيتهاي نظامي و سياسي رژيم اسراييل بودند كه بردستيابي هرچه سريعتر اين رژيم به سلاحهاي

 كشتار جمعي يادشده تاكيد داشتند.

به همين منظور اين رهبران صهيونيستي تنها بر اعزام استاد و دانشجو به دانشگاههاي آمريكا و اروپا

بسنده نكردند، بلكه اقدام به جذب نيروهاي متخصص و كارشناس در زمينه هاي هسته اي و شيميايي با

 سرمايه اي كلان كردند و شرط اول جذب كارشناسان هسته اي يهودي بودن آنان بود و غير يهود درمرحله

 دوم قرارداشتند.

برنامه ها و فعاليت هاي هسته اي رژيم اسراييل درآغاز زير نظردستگاه اطلاعات و امينت انجام مي شد و

 پس از مدتي دستگاه نظامي و ارتش نيز درفعاليت هاي هسته اي و ميكروبي شركت كردند.

درسال 1950 وزارت امنيت ژريم اسراييل رشته اي را براي پژوهشهاي هسته اي در دانشگاه «وايزمن» در

 «تل آويو» تاسيس كرده ودانشجويان نخبه وممتاز با گزينش نژادي و تعهد دقيق وارد اين دانشگاه شدند.

 

درسال 1952 كميته انرژي هسته اي رژيم اسراييل به رياست دكتر «آرنست برگمان» تاسيس شد.

 

دكتر برگمان ازجمله شخصيتهاي علمي دررشته هسته اي است كه به دستيابي رژيم صهيونيستي به

سلاح هسته اي و شيميايي اعتراف كردند.

موشه دايان و شمعون پرز اعلام كردند كه كليد بقاي اسرائيل درگرو رسيدن به تكنولوژي مدرن بويژه سلاح

 هسته اي خواهد بود. درسال 1965 سبب اختلاف حزبي و سياسي بن گوريون و طرفداران وي از دايان

پرز كه درآن زمان جزء حزب حاكم (حزب كار) اين رژيم بودند، از هم جدا شدند.

دراين دوره تا سال 1967 حزب حاكم (حزب تاييد كننده فعاليت هاي هسته اي) با تمام توان برتقويت

فعاليت هاي هسته اي سرمايه گذاري كلان كرده و دانشمندان را دراين حركت ضد بشري تشويق كرد تا

 جابيكه برخي اساتيد دانشگاههاي اين رژيم دراين خصوص علنا و آشكارا كتاب و مقاله مي نوشتند كه

 مقاله دكتر«شلومو آرونسون» استاد علوم سياسي دردانشگاه عبري درقدس و مدير مركز اروپايي اين

دانشگاه با نام «اتم و انتخابات» يكي از آنها است.

شلومو درمقاله خود دستيابي به سلاح هسته اي و ميكروبي را براي بقاي رژيم اسراييل ضروري خواند.

دراين دوره «شيمون پرز» رهبري حزب كار اين رژيم را برعهده داشت و برتسريع طرحهاي هسته اي تاكيد

زيادي به موشه دايان مي كرد تا رژيم اسراييل هرچه سريعتر به سلاح هسته اي دست يابد.

درسال 1981 «آريل شارون» كه به پست وزارت امنيت رژيم اسرائيل رسيد، برسه خط قرمز تاكيد كرد.

اول- دستيابي اين رژيم به سلاح هسته اي دوم -كشاندن ارتش هاي عربي به مناطق مشخص

درمرزهاي اين رژيم و سومين خط قرمز درو اقع نقض تمامي قطعنامه هاي بين المللي درخصوص خلع

سلاح هسته اي و عدم فعاليت دراين زمينه بود.

«ژرالد استينبرگ» كارشناس اسراييلي در امور امنيت و سلاحهاي سري رژيم اسراييل اعلام كرد:

 اختلافات جغرافيايي و جغرافياي انساني كه يكي ازعوامل اصلي درگيري ميان اعراب و اسراييل است،

اين رژيم را با شتاب بسوي دستيابي به تكنولوژي اتمي وسلاحهاي هسته اي و ميكروبي سوق داده

است، بگونه اي كه اسراييل هرآن ممكن است دست به عمليات هسته اي درمنطقه يا عليه هركشور

 عامل وتحريك كننده اي بزند!!

همكاري آمريكا با رژيم صهيونيستي

 

درسال 1955 ميلادي همكاري درزمينه فعاليت هاي هسته اي ميان ايالات متحده آمريكا و رژيم

صهيونيستي آغاز شد.

«پيتر براي» دريادداشتي مهم با عنوان «زاردخانه هسته اي اسراييل» اظهارداشت: «آيزنهاور» رئيس

جمهوري آمريكا رژيم صهيونيستي را دربرنامه هسته اي خود شركت داده و اين اقدام را «فعاليت هسته

 اي صلح آميز» نام نهاد!

اين طرح بعنوان كمك خارجي آمريكا به اين رژيم براي كاهش مشكل انرژي به اجرا درآمد.

 

بدين ترتيب آمريكا اولين پايگاه هسته اي را كه «نيروگاه هسته اي ناحال سوريك نامگذاري شد» را به

 رژيم صهيونيستي اعطا كرد.

اين رأكتور هسته اي درنزديكي سواحل درياي مديترانه درجنوب تل آويو واقع شده كه درسال 1960 به بهره

 برداري رسيد و حدود يك مگاوات انرژي از اين نيروگاه اتمي گرفته شد كه اين مقدار انرژي درسال 1969 به

 5 مگاوات افزايش يافت.

دراين نيروگاه هسته اي اورانيوم غني شده به ميزان 90درصد استفاده مي شد و در سال 1974 نيز اين

 

 مقدار استفاده از اورانيوم غني شده به 10 مگاوات رسيده بود.

 

شايان ذكر است، رژيم صهيونيستي درسال 1956 با همكاري آمريكا و فرانسه درصحراي نقب در اراضي

 اشغالي فلسطين دست به آزمايشات هسته اي زد.

 

شماري از كارشناسان گفته اند كه اين پايگاه هسته اي صهيونيستي ناحال سوريك، قادر به توليد سلاح

هسته اي است، زيرا اين پايگاه از اورانيوم 238 پلوتونيوم توليد مي كند كه ماده اي غيرقابل تجزيه است.

 

به گفته پيتر، بي ترديد اين نيروگاه به راحتي قادر به توليد كلاهك هسته اي است. درسال 1960- 1966

آمريكا پنجاه كيلوگرم اورانيوم 235 با 90 درصد خالص براي سوخت هسته اي نيروگاه ناحل سوريك به رژيم

 صهيونيستي داده است كه اين مقدار براي ساخت تعدادي بمب خوشه اي و هسته اي كفايت مي كرد.

درسال1960 آمريكا درهاي مراكز هسته اي خود را به روي كارشناسان صهيونيستي بازكرده و بيش از 56

كادر هسته اي درنيروگاههاي هسته اي آمريكا مشغول فعاليت شدند. آموزش اين كارشناسان هسته اي

 رژيم صهيونيستي درمركز ملي پژوهش به نام «آرگون» يا «آرگون فورست» و «مركز پژوهشي»

«اوكريدج» (دومؤسسه مهم وابسته به هيئت انرژي هسته اي آمريكا) انجام شد.

 

در دهه 1950 صدها گزارش ازفعاليت هاي مشترك هسته اي آمريكا و رژيم صهيونيستي ازمجلات و متون

علمي مختلف منتشر شده بود. شايان ذكر است، نيروگاه هسته اي سوريك اهميت زيادي درپيشرفت

پژوهشهاي هسته اي و كسب تجارب در اين خصوص براي رژيم اسراييل داشته و اين نيروگاه اولين

 

مؤسسه زيربنايي طرح هسته اي اين رژيم بشمارمي رود.

همكاري فرانسه و رژيم اسراييل

 

همكاري فعاليت هاي هسته اي رژيم اسراييل و كشور فرانسه ازسال 1953 آغاز و تا سال 1967 ادامه

داشته است.

در دوره زمامداري «ژموليه» و «مارشال دوگل» درفرانسه نتيجه همكاري هسته اي رژيم صهيونيستي با

فرانسه برپايي و تجهيز نيروگاه هسته اي «ديمونا» در سرزمينهاي اشغالي بود.

دكتر «خيل الشقاقي» كارشناس استراتژي درامور امنيتي رژيم اسراييل و منشور بررسي براي منع

فعاليت هسته اي درخاورميانه اعلام كرد: نيروگاه هسته اي ديمونا ازمهمترين پايگاه هسته اي اين رژيم

مي باشد.

اين نيروگاه درسال 1967 فعاليت خود را آغازكرد و انرژي آن 26 مگاوات ارزيابي شده كه سالانه قادر به

توليد 8كيلوگرم پلوتونيوم بوده كه اين رژيم با اين مقدار انرژي قادر به توليد سلاح هسته اي خواهدبود.

به گفته كارشناسان، رژيم اسراييل درسال1980 تنها در نيروگاه ديمونا توانست 70 مگاوات انرژي هسته

اي توليدكند.

«مردخاي فانونو» كارشناس تكنولوژي هسته اي كه بيش از يك دهه درمراكز پژوهشي هسته اي (ديمونا)

 كاركرده و پس از فرار از سرزمينهاي اشغالي توسط دستگاه امنيتي رژيم صهيونيستي (موساد) در ايتاليا

 در سال 1986 ربوده شده و به اتهام فاش كردن اسرار نظامي به زندان اين رژيم منتقل و هم اكنون نيز

18  سال ازمدت زنداني وي مي گذرد، تأكيدكرده بود: «رژيم صهيونيستي به يكصد كلاهك هسته اي

دست

يافته و نيروگاه ديمونا سالانه 40كيلوگرم اورانيوم توليد مي كند.»

به گفته كارشناسان تكنولوژي انرژي هسته اي 9 كيلوگرم پلوتونيوم براي ساخت يك بمب هسته اي به

قدرت انفجاري 20 كيلوتن كفايت مي كند. اين درحالي است كه مهندس يهودي فانونو درافشاگري خود

دردهه 1980 اعلام كرده بود كه درنيروگاه هسته اي ديمونا سالانه 40 كيلوگرم پلوتونيوم توليد مي شود!

همچنين درگزارشها آمده است كه فرانسه رژيم اسراييل را به پلوتونيوم 239 براي بكارگيري دراغراض و

اهداف نظامي مجهز كرده است.

«پيتر براي» كه پيشتر درمورد وي يادشد، تصريح كرد: «به نظر وي رژيم اسراييل تا اواخرسال1948 م حدود

 25بمب هسته اي از نوع پلوتونيوم ساخته است.

«آرنول كريمش» دانشمند آمريكايي و مشاور علمي وزارت خارجه آمريكا درسال1984 دراين خصوص اعلام

 كرد: رژيم اسراييل مواد غني شده براي ساخت 15بمب هسته اي را دارد.

شايان ذكر است، نيروگاه هسته اي ديمونا آنچنان سري و تحت مراقبت است كه حتي اعضاي پارلمان

صهيونيستي (كنست) تاكنون موفق به بازديد از آن نشده اند!! اين درحالي است كه نيروگاه يادشده

 بشكل سري زير نظر كميته امور امنيت خارجي وابسته به كنست اين رژيم قرارداشته و بخاطر نوع

عملكرد و سري بودن آن براي اعضاي كنست همواره مورد جدال و گفتگو ميان اعضاي پارلمان و كابينه اين

 رژيم قراردارد.

منابع سوخت هسته اي رژيم اسراييل و راههاي دستيابي آن

رژيم اسراييل بخش مهم و اصلي منابع سوخت هسته اي (پلوتونيوم) خود را ازفرانسه و آمريكا فراهم

مي كند.

اين رژيم در زمينه هسته اي با برخي كشورها ازجمله جنوب آفريقا، آرژانتين، آلمان غربي و تايوان

همكاري مي كند و اين همكاري با جنوب آفريقا پيش ازتغيير سياسي دراين كشور بيش از ديگر كشورها

 بود.

«عزير باهاد» معاون وزير خارجه جنوب آفريقا درگفتگو با اسراييل هآرتص درتاريخ 20/4/1977 گفت: رژيم

اسراييل نظام پروترييا را درسالهاي 1980- 1985 براي پيشرفت برنامه هسته اي كمك كرد.

وي افزود: اين همكاري بشكل محرمانه و با قراردادهاي مختلف انجام مي گرفت.پروفسور اسراييلي «ديويد

 ارنست برگمن» مسئول همكاري هسته اي ميان جنوب آفريقا و رژيم صهيونيستي گفت: رژيم اسراييل

 در مقابل اين همكاري حدود 500 تن اورانيوم طبيعي براي استفاده درنيروگاه اتمي ديمونا ازجنوب آفريقا

دريافت كرد!

اين رژيم پس از فروپاشي شوروي سابق ازمافيايي كه دركار تجارت مواد راديواكتيوي و اورانيوم غني شده

 فعاليت داشتند، توسط كشورهاي تازه استقلال يافته آسياي ميانه مانند قزاقستان، اكراين، روس و...

 بيش از 30 كيلوگرم اورانيوم غني شده براي اهداف نظامي به مبلغ 500 ميليون دلار آمريكايي خريداري

 كرد. وي افزود: از آن پس درهاي جمهوري هاي آسياي ميانه براي تجارت رژيم اسراييل در زمينه مواد

هسته اي گشوده شده و اين كشور مركز قراردادهاي محرمانه هسته اي با ديگر كشورها يا گروههاي

 مافياي هسته اي شده است.

دراينجا جاي دارد تا به رسوايي (پلومپات) و دستيابي غيرقانوني و غيررسمي رژيم اسراييل به اكسيد

اورانيوم ازكشور بلژيك و همچنين سرقت اين رژيم ازشركت آمريكايي «نيوميك» كه در زمينه تجهيزات

هسته اي فعاليت دارد، اشاره شود. رژيم اسراييل با هم دستي برخي مسئولان اين شركت آمريكايي،

 سوخت اورانيوم 10 سال يك نيروگاه هسته اي را به سرقت برده است.

در آوريل 1977 «پل لونتال» ازكاركنان وابسته به كميته عملياتي دولتي و وابسته به مجلس نمايندگان

آمريكا به سرقت و پنهان كردن 200تن اورانيوم متهم شد.

لونتال در دفاع از خود تأكيد كرده بود كه تمامي مواد هسته اي يادشده را به رژيم اسراييل تحويل داد.

 بنابراين در مورد خريد و فروش اورانيوم و پلوتونيوم از راه رشوه و قاچاق و پژوهش و فعاليت هاي

غيررسمي به منظور اهداف نظامي و هسته اي از سوي رژيم صهيونيستي مي توان دهها مثال ارائه داد

. شايان ذكر است، رژيم اسراييل درسال 1953 موفق به توليد آب سنگين اورانيوم غني شده گرديده و از

 اين دوره دانشمندان صهيونيستي فعاليت گسترده اي در زمينه غني كردن اورانيوم ساخت كلاهك هاي

هسته اي براي اغراض نظامي را آغاز بلكه تشديد كرده اند. «نيويورك تايمز» درتاريخ 19/7/1950 دراين

 خصوص نوشت: رژيم اسراييل موفق به جداسازي و تجزيه پلوتونيوم شد كه درواقع ازسوي فرانسه به

اين فناوري مجهز شده بود.

«فانونو» دراين خصوص تأكيدكرده بود كه فرانسه محل و مركز تجزيه و جداسازي پلوتونيوم را درنيروگاه

ديمونا بنا كرده است.

رژيم صهيونيستي هم اكنون داراي هواپيماهايي مجهز به سيستم هاي ويژه براي حمل كلاهكهاي

هسته اي مي باشد. درسال 1966 آمريكا 48 فروند «سكايهوك اي-4» كه بيش از 3000 مايل برد دارد و

درسال 1967 نيز تعدادي جنگنده، بمب افكن از تراز «2 فانتوم اف-4» مجهز به سيستم موشكي «اي جي

 بي- 7» براي استفاده و بكارگيري اهداف هسته اي و تعدادي ديگر از هواپيماهاي حمل كلاهك هسته اي

 مانند «كفير سي-2»، «اف 15 ايگل» و همچنين «ان-6فالكون» را به اين رژيم تحويل داد.

 

 

 

نوشته شده توسط تهیه کننده و مدیر وبلاگ محمود صادق در پنجشنبه چهارم آبان 1385 ساعت 2:32 موضوع تهديد هسته اي رژيم صهيونيستي | لینک ثابت